Saray bahçesinde otlayan koçun bağlı olduğu kazığı oynatan şeytan, saraya girip koçun aynayı kırmasına, bunu gören hanımın onu kesmesine, koçun kesilmesini duyan Sultanın eşini kovmasına, kardeşlerin sarayı basıp yerle bir etmesine sebebiyet vermiştir. Yaptığını beğendin mi, diyenlere, “ben bir şey yapmadım sadece kazığı oynattım” diyerek alaylı şekilde cevap vermiştir.
Özetle ifade ettiğim ve benzer anlatımları da olan bu fıkrada olduğu gibi şeytanın vesvesesiyle nice günahlar işlenmekte ve nice aileler dağılıp yuvalar yıkılmaktadır. Ayrıca, yeryüzünün iblisi Siyonistlerin kışkırtmalarıyla da nice canlar gitmekte, nice ülkeler risk ve savaş ortamını yaşamakta, dünya huzursuzluğa sürüklenmektedir.
"Kötü insan sadece kendi çıkarını düşünen insandır” diyen Tolstoy; yarım asra yakın çalışmasıyla tamamladığı esrine “Utanç Yitimi” adını koyan Nikolas; katlanarak yaşanan taşkınlıkları, utanç duymadan tekrarlanan yanlışlıkları hatırlatmışlardır.
Hevesini ve hevasını heykel yapan yedi karınlı kimi ülkeler, kendi şeytanını beslemenin kirli gidişatını yaşamaktadır. Bu bir cibilliyet sorunu ve karakter bozukluğudur. Özgürlüğü ve insan haklarını sloganlarda bırakıp insanlara hüsranı yaşatanların asıl amacı; “mahkum İslam, mazlum Müslüman” doktrinini uygulamaktır. Medeni görünüp cahilleşmek, canileşmek, barbarlaşmak ve yeryüzünün en zararlı en şerlisi olmak ne kötüdür.
Birbirine dost görünen kötüler, o gün birbirlerine şöyle diyecekler: “Keşke seninle benim aram doğu ile batı kadar uzak olsaydı.” (Zuhruf 4)
İslam’ın insanlık nizamı için ön görüsü,
Adalet, vicdan ile hukukun uyumunu,
İffet, söz ile amelin uyumunu,
Cesaret, öfke ile inancın uyumunu,
Hikmet ise, bu uyumdan doğan huzuru yaşatmaktır.
“Özü doğru, sözü doğru, işi doğru olmaktır.” (Tevbe 119)
Bu manada,
Din nedir? Sorusuna üç kez “huy/ahlak güzelliğidir” buyuran Efendimiz a. s, muhabbet ve merhamet uyumuyla kurduğu medeniyeti, insanlığa ilahi bir hediye olarak sunmuştur.
Yaşayalım, yaşatalım.
Son cümle;
Ya İslam’la yükselir, ya inkarla çürürsün,
Bu yol mezarda bitmiyor, gittiğinde görürsün! N. Fazıl KISAKÜREK
Alıntı:
Yaşar Özdemir
10/04/’26