Çamlıbel’de bir çeşme üzerinde bir yazı okudum bu yazı hem dua hem içten içe bir öğüttü bu dua ve öğütü farklı bir şekilde yorumlayarak yazıya almaya çalıştım inşaAllah beğenirsiniz iyi okumalar dilerim.
BİSMİLLAHİRRAHMANİRRAHİM
•
İNSAN OLMAK İÇİN ELİNE BELİNE DİLİNE SAHİP OL
GÖZÜNLE GÖRMEDİĞİNİ SÖYLEME
ELİNLE KOYMADIĞINI ALMA
KENDİNE ZOR GELENİ BAŞKASINA UYGULAMA
- ••
ŞU ÇEŞME NE GÜZEL ÇEŞME
SU İÇMEYE TASI YOK
KIRMA INSAN KALBİNİ
YAPACAK USTASI YOK
İnsan olmak, yalnızca dünyaya gelmekle tamamlanan bir hâl değildir. İnsan olmak; eline, beline, diline sahip olmayı; gözünle görmediğini söylememeyi; elinle koymadığını almamayı ve kendine zor geleni başkasına uygulamamayı bilmektir. Bu sözler, hayatın bütün karmaşası içinde bize sade fakat derin bir ahlak ölçüsü verir.
Bugün nice söz, daha doğrulanmadan ağızdan ağıza dolaşıyor. Nice itham, bir insanın yıllarca kurduğu itibarını birkaç dakika içinde yıkıyor. Oysa dil, insanın hem aynası hem de imtihanıdır. Söylediğimiz her söz, önce karşımızdakinin gönlüne; sonra kendi vicdanımıza dokunur. Gözümüzle görmediğimizi söylememek, yalnızca bir nezaket kuralı değil, hakikate karşı sorumluluktur.
Elimize ait olmayanı almamak da insanlığın en eski ve en sağlam ölçülerindendir. Bir başkasının hakkına uzanan el, belki dünyalık bir kazanç elde eder; fakat gönül huzurunu kaybeder. Çünkü hak, sahibini arar. Emanete riayet edenin başı dik; başkasının hakkını gözetenin yüreği geniş olur.
Bir de kendimize zor geleni başkasına uygulamamak vardır. İnsan, kendisi için istemediği bir davranışı başkasına reva görüyorsa, orada adalet eksilmiş demektir. Canımızı acıtacak bir sözün, başkasının canını da acıtacağını; bize ağır gelecek bir yükün, başkasının omzunda da ağır duracağını hatırlamalıyız. Ahlak, en çok da güç elimizdeyken belli olur.
Bu anlayışı ne güzel anlatıyor şu söz:
Şu çeşme ne güzel çeşme,
Su içmeye tası yok.
Kırma insan kalbini,
Yapacak ustası yok.
Çeşme, suyu başında olan fakat tası bulunmadığı için susuz kalandır. İnsan kalbi ise kırıldığında yerine yenisi konulamayan, ustası bulunmayan bir emanettir. Bir duvarı yıkarsınız, yeniden örersiniz. Bir eşyayı kırarsınız, yenisini alırsınız. Ama kırılan kalbin çatlağı, çoğu zaman özürle bile bütünüyle kapanmaz.
Bu yüzden insanın eline, beline ve diline sahip olması; aslında başkasının kalbine sahip çıkmasıdır. El, haksızlığa uzanmayacak; bel, harama meyletmeyecek; dil, yalanın ve iftiranın kapısını açmayacak. Göz, görmediğine şahitlik etmeyecek. Vicdan da kendine layık görmediğini başkasına layık görmeyecek.
Günümüz dünyasında hız arttı, fakat tahammül azaldı. İnsanlar birbirini dinlemeden hüküm veriyor; anlamadan eleştiriyor; bilmeden konuşuyor. Oysa biraz sükûnet, biraz merhamet ve biraz da susmayı bilmek, pek çok gönül yangınını başlamadan söndürebilir.
Her birimiz, günün sonunda kendimize şu soruyu sorabilsek ne güzel olur: Bugün birinin hakkına girdim mi? Görmediğim bir şeyi söyleyip bir gönlü incittim mi? Kendime yapılmasını istemediğim bir davranışı başkasına yaptım mı? Eğer cevabımızı vicdanımızın huzuruyla verebiliyorsak, o gün gerçekten insan olma yolunda bir adım atmışız demektir.
Unutmayalım: Çeşmenin suyu kuruyabilir, tası kırılabilir; fakat insan kalbi bir defa kırıldı mı onu onaracak usta bulunmayabilir. Öyleyse sözümüzü tartalım, elimizi çekelim, gönül incitmekten sakınalım. Çünkü insan olmanın en güzel nişanesi, başkasının kalbini kendi kalbimiz kadar aziz bilmektir.
Saygılarımla !!!
Gönül Çeşmesi
Gönül çeşmesinden iç suyu gayri
Kuru söze uyma, dön yoldan gayri
Eline beline sahip ol gayri
İnsana yakışır özümüz bizim
Görmediğin şeyi söyleme gayri
Yad elin hakkına el sürme gayri
Kendine zor geleni etme gayri
Kul hakkı ağırdır, biliniz gayri
Şu çeşmenin suyu tatlıdır gayri
Tası olmayana dert olur gayri
Kırma insan kalbin, onmazdır gayri
Gönül yıkmak zordur, yap olmaz gayri
Habiloğlu der ki,gönül al gayri
Sivas’ın bağında gül açar gayri
Yiğidin dilinde söz geçer gayri
İnsan gönlünde iz bırakır gayri
Resul Toprak
22/09/2026
